Grace Kelly: od Hollywood do tronu Monako

Wczoraj 14 września minęła 38 rocznica śmierci Księżniczki Grace Kelly z Monako. Amerykańska zdobywczyni Oscara, która została księżniczką po poślubieniu księcia Rainiera z Monako, doznała udaru podczas jazdy do domu do Monako ze swoją wówczas 17-letnią córką, księżniczką Stephanie 13 września 1982 r. Zmarła w wieku 52 lat.

@pixabay.com

Świat zawsze intrygowało pytanie: kim była „prawdziwa” Grace Kelly? Być może jej wizerunek osoby powściągliwej, prowadzącej bardzo prywatne życie, podsycał ciekawość i był powodem różnych historii i legend. W dzisiejszych czasach nie można odróżnić prawdy od fałszu. Dziś pokażę, jak nieśmiała córka potentata budowlanego została królową Hollywood i zdobyła tytuł księżniczki Monako. Światła, kamera, akcja!

Rodzina

12 listopada 1929 roku John i Margaret Kelly mieli trzecie dziecko – Grace Patricia. W tym czasie działalność Johna rosła. Ojciec Grace, irlandzki imigrant, przybył do Stanów Zjednoczonych w poszukiwaniu lepszego życia. Założył swoją firmę murarską w Filadelfii, choć odnosił sukcesy w sporcie. Do 1920 roku zdobył sześć mistrzostw Stanów Zjednoczonych w wioślarstwie. John miał życie prawdziwego olimpijczyka i żonę. Matka Grace, Margaret, była silną i upartą kobietą, która uczyła wychowania fizycznego na Uniwersytecie Pensylwanii. Nic dziwnego, że sport zajmował bardzo ważne miejsce w rodzinie Kelly.

Grace spędziła dzieciństwo w otoczeniu rodzeństwa. Rodzina miała czworo dzieci. Peggy, najstarsza, była ulubieńcem ojca. John Jr., jedyny syn, miał przejąć interes ojca. Elizabeth (nazywana Lizanne) otrzymała całą miłość rodzicielską, ponieważ była najmłodszym dzieckiem. Grace zawsze pozostawała w tle i wydawała się nieśmiałą dziewczyną. „Była słodkim i cudownym dzieckiem. Czasami nawet nie chciałem, żeby dorosła ”, powiedziała Margaret,„ Peggy, John i Lizanne byli ekstrawertykami, podczas gdy Grace pozostawała nieśmiała i skłonna do samotności ”.

Mała Grace nie podzielała pasji rodziców do sportu. Wolała bawić się lalkami. Ale kto mógł się domyślić, że ta krucha, niezdarna dziewczyna stanie się ikoną Hollywood i wraz z mężem, księciem Rainierem III, zadecyduje o losie małego Księstwa Europejskiego.

Rodzice Grace mogła sobie pozwolić na wysyłanie córki do prestiżowych placówek edukacyjnych. W solidnej katolickiej prywatnej szkole i wolnej od opieki rodzicielskiej Grace Kelly w końcu pokazała swój prawdziwy charakter w najlepszym wydaniu. Dla sióstr ze szkoły Grace była cichą, religijną dziewczyną. Jednak koledzy z klasy zapamiętali ją jako małego diabła w spódniczce, palącej papierosy na tyłach szkolnego podwórka.

W wieku 12 lat Grace należała do małej amatorskiej trupy, która w tym czasie była dość powszechna w Filadelfii. Dwa lata później stała się lokalną gwiazdą, grając Piotrusia Pana i Katherine w „Poskromieniu złośnicy”.

W 1940 roku, zainspirowana występem Baletu Rosyjskiego, Grace zaczęła brać lekcje tańca, dopóki nie powiedziano jej, że jest zbyt wysoka, by być baletnicą. Jednak jej wysiłki opłaciły się. Dziś na ekranie wciąż można podziwiać jej wdzięk i elegancję.

Amerykańska Akademia Sztuk Dramatycznych

Grace po raz pierwszy usłyszała o American Academy podczas podróży do Nowego Jorku. Przyjaciółka jej matki, która była aktorką, powiedziała młodej Kelly o swoich studiach w Akademii.

W tym czasie Grace zyskała już reputację „Królowej Lodu”, którą cały świat zobaczy na ekranach kilka lat później. Jej przyjaciele widzieli, jak chichocze, ale publicznie była uosobieniem królewskiego chłodu. Jak wszyscy wiemy, została przyjęta do American Academy of Dramatic Arts, wówczas najbardziej prestiżowej amerykańskiej szkoły aktorskiej, przy niewielkiej pomocy jej słynnego wuja George’a Kelly’ego, amerykańskiego scenarzysty i aktora. Tutaj rozpoczął się kolejny rozdział życia Grace, pełen wyzwań i imprez studenckich.

Podczas studiów Grace wiele przeszła. Pierwszym wyzwaniem był jej akcent filadelfijski. Młoda kobieta bardzo się starała się go pozbyć. Wiedziała, że ​​bez doskonałej wymowy nigdy nie dostanie głównych ról. W międzyczasie wysłała swoje portfolio do kilku agencji reklamowych. Kiedy okazało się, że aparat ją kocha, Grace zaczęła pojawiać się w każdej reklamie: od mydła po odkurzacze. Wkrótce podpisała swój pierwszy duży kontrakt z marką tytoniową „Old Gold”. Każdy blok reklamowy przyniósł jej około 2000 dolarów (dziś 40 000 dolarów). Tyle właśnie zarabiały aspirujące aktorki za 6 miesięcy ciężkiej pracy! Jednak Grace nigdy nie kupowała drogich ubrań ani nie chodziła do eleganckich restauracji i wolała korzystać z transportu publicznego. Co robiła więc z pieniędzmi? Wysyłała swoje zarobki rodzicom jako rekompensatę za studia.

Nowa rola Grace

W 1952 roku Kelly otrzymała rolę u boku Gary’ego Coopera w „High Noon”. Film odniósł sukces w Stanach Zjednoczonych i zdobył cztery nagrody Akademii. Po „High Noon” Kelly zagrała w „Mogambo” (1953), „Dial M for Murder” (1954), „Rear Window” (1954), „Green Fire” (1954) i „The Country Girl” (1954). Ta ostatnia przyniosła Kelly jej pierwszą nagrodę Akademii. I ten film promowała, jadąc z amerykańską delegacją na Festiwal Filmowy w Cannes.

Podczas swojej podróży miała spotkać się z księciem Rainierem III na sesji zdjęciowej w jego pałacu. W wyznaczonym dniu niespodziewany strajk elektryków zniweczył wszystkie jej plany. Przyjechała do Pałacu z mokrymi włosami (suszarka nie działała) w swojej jedynej sukience, która nie była pomarszczona z podróży. To nie był dobry początek dnia. Jednak historia pokazuje, że te niefortunne drobne szczegóły byłyby początkiem wielkiej historii miłosnej.

19 kwietnia 1956. Monako. Katedra św. Mikołaja była pełna wysokiej rangi gości i celebrytów. Ava Gardner, Arystoteles Onassis, księżna Westminsteru… Bogaci i sławni zgromadzili się w głównej katedrze Monako, aby zobaczyć „wesele stulecia”. Ceremonia była transmitowana w telewizji w dziewięciu krajach europejskich, docierając do 30 milionów widzów. Grace nigdy nie wydawała się tak sławna i popularna.

Pomimo obaw sceptyków, małżeństwo księcia Rainiera III i byłej gwiazdy Hollywood wzmocniło pozycję ekonomiczną Monako. Turyści z całego świata przybywali do europejskiego mikropaństwa. Ponadto, przyciągnięci korzystnymi podatkami, biznesmeni z różnych krajów przenieśli swoje firmy do Monako. Gospodarka Księstwa kwitła jak nigdy dotąd.

Grace bardzo poważnie potraktowała swoją nową rolę, wypełniając swoje zobowiązania i tworząc pozytywny publiczny wizerunek Monako. Teraz musiała opiekować się trójką swoich wspaniałych dzieci i małym państwem ukrytym między Francją a Włochami. Poświęciła się pracy charytatywnej i działalności Fundacji Czerwonego Krzyża w Monako i porzuciła karierę aktorską na stałe.

Ostatnia kurtyna

13 września 1982 r. w drodze powrotnej z Mont Agel księżniczka Grace miała udar. Jej Rolls-Royce zjechał z drogi i spadł z klifu. Księżniczka trafiła do szpitala z licznymi złamaniami. Ponieważ jej stan pogorszył się z dnia na dzień, rodzina książęca podjęła trudną decyzję o wyłączeniu jej systemu podtrzymywania życia. Stało się to 14 września 1982 r.

Zdjęcie własne

Jedna uwaga do wpisu “Grace Kelly: od Hollywood do tronu Monako

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s